Home > Algemeen > Weer rechterlijke uitspraak over smaakbescherming
Weer rechterlijke uitspraak over smaakbescherming

Weer rechterlijke uitspraak over smaakbescherming

Eerder dit jaar berichtten wij al over de mogelijkheid tot het beschermen van smaak. Nu is er een nieuwe uitspraak over smaakbescherming, en wel van de Rechtbank Gelderland. De uitspraak is gewezen tussen producent Levola (verkoopt Heksenkaas) en Smilde Foods. Volgens deze uitspraak is het van doorslaggevende betekenis om de smaak van een product goed te beschrijven, om tot een oordeel te komen of deze auteursrechtelijk beschermd is. De rechtbank oordeelt:

4.4. Kernvraag in deze zaak is dus of smaak auteursrechtelijk kan worden  beschermd. De rechtbank zal om proceseconomische redenen (de  beantwoording van) deze vraag in het midden laten. Zelfs als smaak in algemene zin beschouwd voor auteursrechtelijke bescherming vatbaar zou  zijn – hetgeen thans geenszins zonder meer kan worden aangenomen – dan leidt dat er niet automatisch toe dat de smaak van het product Heksenkaas auteursrechtelijk beschermd wordt/kan worden, nu Levola  (alsook de door haar ingeschakelde deskundige) heeft nagelaten feitelijk te beschrijven of aanschouwelijk te maken wat de voor auteursrechtelijke bescherming in aanmerking komende vereiste elementen van de smaak van het product Heksenkaas zijn.

4.5. Levola heeft  nog aangevoerd dat de textuur en het waarnemen van de smaak van het  product Heksenkaas niet te beschrijven zijn en dat de rechtbank de smaak  zelf dient te ervaren door het product Heksenkaas te proeven. De  rechtbank kan Levola hierin niet volgen. Om voor auteursrechtelijke  bescherming in aanmerking te komen, dient de partij die zich op de  bescherming van het auteursrecht op een bepaald werk beroept te stellen  waarom, althans wat maakt dat haar werk beschermd dient te worden.  Alleen op deze manier kan bij een eventuele inbreukprocedure worden  beoordeeld of de beweerdelijke inbreukmaker zijn werk aan een eerder  bestaande werk heeft ontleend. Daarnaast schept een (voorafgaande)  omschrijving of afbeelding van het werk (in dit geval de smaak van het  product Heksenkaas) duidelijkheid voor derden (potentiële concurrenten),  die daar rekening mee kunnen houden bij het produceren van een/hun  werk. Het is niet aan de rechtbank, zoals Levola heeft gesteld, om het  product te proeven en de smaak ervan te beschrijven. Nog daargelaten dat  – los van het voorgaande – het beoordelen of aan smaak (van een product  als Heksenkaas) al dan niet auteursrechtelijke bescherming kan worden  toegekend, alsook of smaken overeenkomen of aan elkaar ontleend zijn,  ook praktische problemen oplevert. Smilde heeft daartoe aangevoerd dat  de smaak van een product (als Heksenkaas en Witte Wievenkaas) varieert  onder meer naar gelang hoe oud het product is, hoe lang het is  blootgesteld aan de lucht, op welke termperatuur het product wordt  genuttigd, wanneer het product tijdens het houdbaarheidstraject wordt  genuttigd en dat de smaakbeleving per persoon (bijvoorbeeld een  deskundige of een gemiddelde consument) door wie het product wordt  geproefd, verschilt.

Levola heeft in de procedure weliswaar beschreven wat onder smaak moet worden verstaan (de totale door consumptie van een voedingsmiddel veroorzaakte impressie op de smaak zintuigen met inbegrip van het met de tastzin waargenomen mondgevoel), maar niet gespecificeerd wat de elementen van de smaak van Heksenkaas zijn. Levola heeft niet gesteld welke elementen of combinatie van elementen van de smaak leidt tot de auteursrechtelijke bescherming. De vorderingen van Levola worden afgewezen.

Voor smaakbescherming is dus minstens vereist dat de elementen waaruit de smaak is opgebouwd feitelijk worden beschreven. Deze taak ligt primair bij degene die smaakbescherming wil inroepen.

  • LinkedIn
  • Facebook
  • Twitter
  • Google Plus
  • del.icio.us
  • email
  • PDF
  • Print
Scroll To Top